Verhaal van een local in Egypte #2

Mohammed Elefantine over de Nubische cultuur, tradities en misverstanden

Voor ‘het verhaal van een local’ laten wij een Egyptenaar aan het woord over zijn of haar leven in Egypte. De vriendelijke en gastvrije bevolking van Egypte deelt met veel plezier de leuke (en minder leuke) verhalen met jou als reiziger. Je beleeft een land pas écht wanneer je een beeld krijgt van het lokale leven en de bevolking.

Voor deze editie vroegen wij Mohammed Elefantine iets te vertellen over zijn leven in Egypte. Mohammed, geboren en getogen in Aswan (Nubië), is al jaren onmisbaar in het team van Kingfisher Tours. In deze editie vertelt hij over het traditionele én moderne leven in Egypte en over de misverstanden die bestaan over het huwelijk en de tradities. 

Even voorstellen…

Mijn naam is Mohammed en ik ben geboren op Elefantine eiland, gelegen in het Nubische deel van Egypte. Al jaren neem ik Nederlandse en Belgische gasten mee naar het eiland, waar ik ze met liefde mijn geboortedorp laat zien. Ik vind het geweldig om Nederlandse en Belgische gasten te laten ervaren hoe het leven hier is. Ook praat ik graag met ze over de cultuur, mijn jeugd en de geschiedenis van het eiland.

De bewoners van Elefantine eiland; één grote familie

Elefantine eiland is een bijzondere plek, waar de bewoners bijna allemaal familie van elkaar zijn. Het eiland kent eigenlijk maar 4 bloedlijnen en dit zorgt voor een hechte gemeenschap. Ik behoor tot de bloedlijn van grootvader Atlan, net zoals 70% van de eilandbewoners. Bijna driekwart van de eilandbewoners behoren dus tot mijn directe familie!

De andere bewoners zijn zonen en dochters van één van de andere drie grootvaders, waarvan twee grootvaders broers zijn van Atlan. 

Mohamed Elefantine met zijn neefje zittend op hun dakterras
Mohammed 'Elefantine' met zijn neefje zittend op hun dakterras

Wij zijn trots op onze afkomst

Niet alleen als inwoners van Elefantine eiland maar ook als Nubiërs zijn wij trots op onze afkomst. We vormen een hechte gemeenschap en wanneer we samenkomen zingen we graag. We houden heel veel van elkaar, beschermen elkaar en bieden elkaar steun waar nodig.

De kinderen van mijn broers en zussen vragen wel eens naar hoe het vroeger was, en dan praat ik daar natuurlijk over met ze. Het verdwijnen van enorme stukken land in Nubië heeft namelijk een flinke impact gehad op alle Nubiërs.

Onze buren die op de andere eilanden woonden moesten gedwongen verhuizen

Toen het Nassermeer werd aangelegd en de Nijl werd afgedamd bij Aswan, moesten veel Egyptische Nubiërs verhuizen want hun leefgebied kwam onder water te staan. Hele dorpen, maar ook tempels verdwenen. Elefantine eiland ligt noordelijker, dus wij konden blijven en daar zijn we nog steeds dankbaar voor.

Deze periode was verschrikkelijk. Na de vernietiging van hun leefgebied besloten veel Nubiërs in Egypte te blijven. Zij kwamen naar ons dorp toe en wilden eigenlijk niet meer vertrekken. De goede herinneringen aan hun eigen dorp waren zo sterk. Nu, jaren later, hebben de meeste Nubiërs het eilandleven ingeruild voor de nieuw gebouwde steden in de woestijn. Zij leven ver van het eiland en ver van de Nijl. Wanneer zij langskomen – sommigen doen dit dagelijks – willen zij niet meer vertrekken.

De Nubische gemeenschap in Aswan
Kleurrijke Nubische huizen in Aswan

Ik praat graag over de geschiedenis met gasten

Ondanks de pijnlijke verhalen vind ik het leuk om te praten over de geschiedenis van Nubië. De gasten van Kingfisher Tours zijn zo geïnteresseerd. Ze willen alles weten en stellen veel vragen over hoe wij leven en hoe het vroeger was.

Wat ik wel lastig vind, is dat het gesprek over de pijn van de Nubiërs vaak een verhaal over politiek wordt. Het is pijnlijk. Nubiërs willen hun land terug, want ze voelen zich bestolen. In die tijd wilden sommige Nubiërs hun huis niet verlaten. Zij zijn verdronken. Het is erg pijnlijk om hieraan terug te denken.

Trouwen op Elefantine eiland

Nu even een luchtiger onderwerp…

Regelmatig krijg ik de vraag of meisjes hier worden uitgehuwelijkt, maar dit is een groot misverstand. Waar ik ben opgegroeid kies je zelf met wie je trouwt. Je kunt trouwen met iemand die ook geboren is op het eiland – dit doen de meeste bewoners van Elefantine en dit heb ik ook gedaan – maar je mag natuurlijk ook trouwen met iemand die niet op het eiland is geboren.

Nubische vrouw in Aswan: Nubiërs trouwen met Nubiërs
Een Nubische vrouw op Elefantine eiland in Aswan, Egypte

Nubiërs trouwen met Nubiërs, het is onze identiteit

Over het algemeen trouwen Nubiërs met elkaar en zullen zij er niet snel voor kiezen om met een Arabier te trouwen. Onze Nubische identiteit kent eigen tradities en we hebben zelfs een eigen taal. Zowel de Nubiërs als de Arabieren zijn goede mensen, maar we zijn verschillend. Als je mij vraagt of ik me meer Nubiër of Egyptenaar voel, zeg ik Nubiër. Natuurlijk ben ik ook Egyptenaar, maar Nubiër is mijn eerste identiteit.  

Helaas verdwijnen tradities langzaam in Nubië

De sterke band tussen Nubiërs blijft bestaan maar ik vind het wel jammer dat tradities veranderen. Het dorp waarin ik ben opgegroeid is al veranderd. Mijn generatie gaat nog veel naar de moskee om te bidden en samen te zijn. Nieuwe generaties doen dit veel minder en zijn meer individueel ingesteld. Waar wij vroeger gedroogd brood maakten, koopt de nieuwe generatie dit in de winkel.

Ik vind het jammer dat deze tradities geen stand houden, want ik hou van deze tradities. Het doet mij denken aan vroeger, toen mijn oma en mijn moeder bijvoorbeeld van oud brood gedroogd brood maakten.

Jong en oud: Tradities verdwijnen in Nubië
Jong en oud: Nubische tradities verdwijnen langzaam

Nubië is moderner dan je zou denken

Niet alleen oude tradities verdwijnen langzaam, maar we worden ook moderner. Daar bestaan misverstanden over. Soms hebben de gasten die ik meeneem naar mijn dorp een ouderwets beeld van Egypte. Zij denken bijvoorbeeld dat vrouwen alleen maar voor de kinderen zorgen. Maar wij weten veel van de wereld en hebben dit te danken aan het internet. Iedereen in Nubië gaat naar school en heeft een opleiding, vooral de bewoners van Elefantine. De meeste eilandbewoners gaan na de middelbare school naar de universiteit. 

Ik zal Elefantine nooit verlaten

Geweldig vind ik het, dat ik al ruim 20 jaar voor Kingfisher Tours mijn trots – Elefantine eiland – kan laten zien aan zoveel enthousiaste Nederlandse en Belgische gasten. Zal ik hier ooit vertrekken? Dat denk ik niet. Ik ben Nubiër in hart en nieren, en Elefantine eiland is mijn thuis. 

Eten bij een lokale Nubische familie thuis in Aswan, Egypte
Eten bij een lokale Nubische familie thuis in Aswan, Egypte

De volgende editie van ‘het verhaal van een local in Egypte’. 

In de volgende editie van ‘het verhaal van een local in Egypte’ vertelt een andere local over zijn of haar leven in Egypte. Van wie zou jij graag een lokaal verhaal willen lezen?

Lees ook: